widzę mój świat na kolorowo

  źródło To jest bardzo dobra piosenka na Nowy Rok. Gr é goire napisał ją pod wpływem smutnych przeżyć ale może być ona naszym tekstem na wejście w nowy czas. Może być dla nas lekcją jak żyć aby nie tracić czasu na popełnianie błędów. Polecam jej słowa: Dla osób uczących się języka warto zwrócić uwagę na dwie rzeczy: - użycie wyrażenia o ilości trop de - konstrukcji czasownikowej il suffit de W refrenie tej piosenki widzimy w wielu miejscach użycie wyrażenia TROP DE (zbyt dużo). Trzeba pamiętać, że po wyrażeniach o ilości wprowadzamy bezpośrednio rzeczownik już bez rodzajnika TROP DE routes TROP DE doutes TROP DE danses TROP DE bouquets de roses Konstrukcja czasownikowa IL SUFFIT DE (wystarczy aby) jest bardzo prosta w użyciu ponieważ wystarczy wprowadzić po niej bezokolicznik i wszystko gotowe. IL SUFFIT DE chanter bien pour avoir une bonne note (wystarczy ładnie śpiewać żeby dostać dobrą ocenę) IL SUFFIT DE se reposer pour se sentir mieux (wystarczy odpocząć aby lepiej się pocz...

Słyszałam wielokrotnie, że swoim wyglądem przypominam Francuzkę. Tak to zwykle jest, że jeżeli zaczyna się wchodzić coraz głębiej w język, zaczyna się chłonąć niepostrzeżenie również jego cywilizację czyli tak na prawdę wszystko co o nim stanowi.  Czyżby moje zamiłowanie do wysyłania pocztowych kartek pochodziło z mojej miłości do języka francuskiego ?  Okazuje się, że Francuzi bardzo lubią to robić. Historia tej miłości sięga 1870 roku, kiedy to wysłano pierwsze "cartons postaux" podczas wojny aby ranni mieli możliwość skomunikowania się z bliskimi. Z czasem stała się jednak kartka pocztowa (la carte postale) sposobem na opowiadanie o przeżywanych przyjemnościach.  Pomimo innych, nowoczesnych metod na składanie życzeń (wirtualne kartki - les cartes virtuelles , selfie, smsy - les courts messages i maile - les mels ), rynek może nie przeżywa hossy ale jednak nie upada. Sama kiedyś wysyłałam wirtualne kartki przy okazji różnych świąt ale co z tymi bliskimi osobami, które ...

Kto uczy się francuskiego bądź z tym językiem miał okazję się kiedyś zetknąć zna bardzo dobrze postać  Père Noël.   Wszyscy wiemy, że to święty, który obdarowuje prezentami ( des cadeaux ) grzeczne dzieci ( des enfants sages ). No właśnie, GRZECZNE DZIECI. A co z tymi, które są niegrzeczne ? W naszej polskiej tradycji takie dzieci dostają od Świętego Mikołaja rózgę ( un fouet ) a we Francji i niektórych krajach Europy Zachodniej, odwiedza je  Père Fouettard. Któż to taki i skąd się wziął ?  Ma swoje korzenie w historii. Podobno podczas oblężenia Metz w XVI wieku przez wojska Karola V Habsbourg`a, mieszkańcy okupowanego miasta szydzili z cesarza paląc kukły z jego wizerunkiem i nazywając go Père Fouettard.  Począwszy od XVII do XIX wieku, postać ta odgrywała bardzo ważną rolę podczas Świąt Bożego Narodzenia. Była przeciwieństwem postaci Père Noël i zawsze mu towarzyszyła karząc niegrzeczne dzieci. Zamiast słodyczy ( des friandises ) i zabawek ( des jouets ) dosta...

  Wiosna zawitała już w naszych kalendarzach i choć w Polsce jeszcze jej nie czuć, to Francja wygrzewa się już w promieniach wiosennego słońca. Czy jednak jest to beztroskie spędzanie czasu na świeżym powietrzu ? Poniżej prezentuję zaledwie trzy wypowiedzi osób pochodzących z Paryża, które opowiadają o tym jak zamknięcie i godzina policyjna wpływają na ich ogólne samopoczucie.  Cały artykuł możecie przeczytać TUTAJ   ,pojawił się on w czasopiśmie ELLE dnia 4.03.21  “ Spędzam każdy z moich dni na uczestniczeniu w zajęciach online. Kiedyś, wychodziłam na koniec dnia aby spotkać się z moimi przyjaciółmi, teraz nie widziałam ich prawie od roku a z ustalona godziną policyjną o 18.00, stało się to niemożliwe. Są takie osoby, które pomimo mandatu 135 euro, wychodzą wieczorem, ja osobiście nie mogę sobie na to pozwolić. Spacer w sobotę i niedzielę to jedyna przestrzeń wolności, która mi pozostaje. Nie możemy spotykać się u siebie w domu gdyż każdy z nas ma malutki stude...

Przy okazji Dnia Kobiet przyszła mi do głowy taka myśl aby przyjrzeć się miejscu kobiet w Paryżu. Najpierw miałam na myśli sławne kobiety, które w tym mieście tworzyły, pracowały, mieszkały. Po drodze poszukiwań w internecie, trafiłam na artykuły o tym, że przy 300 pomnikach poświęconych sławnym mężczyznom, jest tylko 40, które reprezentują część żeńską sławnych osób Paryża i Francji bądź alegorii na ich temat. Dodatkowo, w swoich poszukiwaniach natrafiłam na artykuł o Charlotte Soulary autorce przewodnika po Paryżu. Zaprasza nas ona na spacer po tym mieście odwiedzając pomniki znanych kobiet i dzieląc się z nami swoimi przemyśleniami dotyczącymi sposobu w jaki zostały przedstawione.                                                                                 źródło Jak myślicie, pomniki...