widzę mój świat na kolorowo

Słyszałam wielokrotnie, że swoim wyglądem przypominam Francuzkę. Tak to zwykle jest, że jeżeli zaczyna się wchodzić coraz głębiej w język, zaczyna się chłonąć niepostrzeżenie również jego cywilizację czyli tak na prawdę wszystko co o nim stanowi.  Czyżby moje zamiłowanie do wysyłania pocztowych kartek pochodziło z mojej miłości do języka francuskiego ?  Okazuje się, że Francuzi bardzo lubią to robić. Historia tej miłości sięga 1870 roku, kiedy to wysłano pierwsze "cartons postaux" podczas wojny aby ranni mieli możliwość skomunikowania się z bliskimi. Z czasem stała się jednak kartka pocztowa (la carte postale) sposobem na opowiadanie o przeżywanych przyjemnościach.  Pomimo innych, nowoczesnych metod na składanie życzeń (wirtualne kartki - les cartes virtuelles , selfie, smsy - les courts messages i maile - les mels ), rynek może nie przeżywa hossy ale jednak nie upada. Sama kiedyś wysyłałam wirtualne kartki przy okazji różnych świąt ale co z tymi bliskimi osobami, które ...

Kto uczy się francuskiego bądź z tym językiem miał okazję się kiedyś zetknąć zna bardzo dobrze postać  Père Noël.   Wszyscy wiemy, że to święty, który obdarowuje prezentami ( des cadeaux ) grzeczne dzieci ( des enfants sages ). No właśnie, GRZECZNE DZIECI. A co z tymi, które są niegrzeczne ? W naszej polskiej tradycji takie dzieci dostają od Świętego Mikołaja rózgę ( un fouet ) a we Francji i niektórych krajach Europy Zachodniej, odwiedza je  Père Fouettard. Któż to taki i skąd się wziął ?  Ma swoje korzenie w historii. Podobno podczas oblężenia Metz w XVI wieku przez wojska Karola V Habsbourg`a, mieszkańcy okupowanego miasta szydzili z cesarza paląc kukły z jego wizerunkiem i nazywając go Père Fouettard.  Począwszy od XVII do XIX wieku, postać ta odgrywała bardzo ważną rolę podczas Świąt Bożego Narodzenia. Była przeciwieństwem postaci Père Noël i zawsze mu towarzyszyła karząc niegrzeczne dzieci. Zamiast słodyczy ( des friandises ) i zabawek ( des jouets ) dosta...

I ponownie wracam do Paryża.  Tym razem chcę Wam troszkę opowiedzieć o jego dzielnicach a swoje wiadomości będę opierała na filmiku przygotowanym przez KARAMBOLAGE arte, program opowiadający z przymrużeniem oka o Francuzach i Niemcach.  Mówi się, że plan Paryża ma kształt ślimaka. To bardzo dobre porównanie gdyż ślimak idealnie wpisuje się koloryt francuskiej stolicy. Paryż podzielony jest na 20 dzielnic (nie wiem czy to odpowiednie słowo gdyż na czele każdego arrondissement stoi mer czyli "prezydent" danego terytorium) a odpowiedzialnym za ten podział jest Georges - Eugene Haussmann. Przed jego modernizacją, dzielnic było raptem 12 przedzielonych Sekwaną a numeracja podążała od lewej do prawej strony. W 1860 roku Paryż był bardzo dużym miastem i to właśnie wtedy Haussmann zmienił jego plan ze średniowiecznego na plan nowoczesnej metropolii. Rozłożenie dzielnic zaproponowane przez francuskiego urbanistę w 1860 roku obowiązuje do dnia dzisiejszego i kryje w sobie pewne ciekaw...

" Con un mar de colores, yo te quiero pintar..." Bardzo lubię piosenkę Alvaro Solera "En puebla". Jeżeli chcecie ją przesłuchać zapraszam TUTAJ  . Dlaczego o niej wspominam ? Gdyż dzisiaj chciałam poruszyć temat kolorów ale po francusku. W oczekiwaniu na wiosnę, która wybucha kolorami często się nimi otaczam kupując kwiaty do domu czy  zakładając kolorowe ubrania. No właśnie, jakimi kolorami się otaczacie ? Czy zwróciliście uwagę jakie wybieracie z tego morza kolorów o jakim śpiewa Alvaro ? Czy są to cały czas te same czy może kochacie je wszystkie ?  Przyznaje, że ja mam swoje wybrane, ulubione i mimo, że podoba mi się ich wiele, to wiem, że nie wszystkie do mnie pasują. Czy to przypadek jakie kolory wybrałam czy może jest to czymś uwarunkowane. Okazuje się, że to działanie podyktowane sercem i intuicją.  Oto paleta, która opisuje znaczenie poszczególnych kolorów oraz określa ich cechy. źródło ŻÓŁTY  świętowanie, radość, ciepło, ja, przyjaźń, znajomość, wpływow...

  Wiosna zawitała już w naszych kalendarzach i choć w Polsce jeszcze jej nie czuć, to Francja wygrzewa się już w promieniach wiosennego słońca. Czy jednak jest to beztroskie spędzanie czasu na świeżym powietrzu ? Poniżej prezentuję zaledwie trzy wypowiedzi osób pochodzących z Paryża, które opowiadają o tym jak zamknięcie i godzina policyjna wpływają na ich ogólne samopoczucie.  Cały artykuł możecie przeczytać TUTAJ   ,pojawił się on w czasopiśmie ELLE dnia 4.03.21  “ Spędzam każdy z moich dni na uczestniczeniu w zajęciach online. Kiedyś, wychodziłam na koniec dnia aby spotkać się z moimi przyjaciółmi, teraz nie widziałam ich prawie od roku a z ustalona godziną policyjną o 18.00, stało się to niemożliwe. Są takie osoby, które pomimo mandatu 135 euro, wychodzą wieczorem, ja osobiście nie mogę sobie na to pozwolić. Spacer w sobotę i niedzielę to jedyna przestrzeń wolności, która mi pozostaje. Nie możemy spotykać się u siebie w domu gdyż każdy z nas ma malutki stude...

Przy okazji Dnia Kobiet przyszła mi do głowy taka myśl aby przyjrzeć się miejscu kobiet w Paryżu. Najpierw miałam na myśli sławne kobiety, które w tym mieście tworzyły, pracowały, mieszkały. Po drodze poszukiwań w internecie, trafiłam na artykuły o tym, że przy 300 pomnikach poświęconych sławnym mężczyznom, jest tylko 40, które reprezentują część żeńską sławnych osób Paryża i Francji bądź alegorii na ich temat. Dodatkowo, w swoich poszukiwaniach natrafiłam na artykuł o Charlotte Soulary autorce przewodnika po Paryżu. Zaprasza nas ona na spacer po tym mieście odwiedzając pomniki znanych kobiet i dzieląc się z nami swoimi przemyśleniami dotyczącymi sposobu w jaki zostały przedstawione.                                                                                 źródło Jak myślicie, pomniki...

  źródło Bardzo lubię takie historie.  To co widzimy powyżej, to tylko fragment ściany wypełnionej miłością w dzielnicy Montmartre. Jak ona powstała ? Pewien mężczyzna,  Fr é d é ric Baron wymarzył sobie aby odbyć podróż dookoła świata za sprawą zdania "Je t`aime" "Kocham Cię". Poprosił swojego młodszego brata aby ten napisał mu to znane, magiczne zdanie ale na tym się nie skończyło. Pomysł tak bardzo się bratu spodobał, że poprosił on swoich sąsiadów obcokrajowców aby oni wszyscy napisali to zdanie w swoich językach. Projekt rozrósł się to tego stopnia, że powstało 300 wersji tego zdania w tylu właśnie językach. Na tym się ta historia nie skończyła, F r é d é ric Baron poprosił Claire Kito, znaną artystkę zajmująca się dalekowschodnią kaligrafią o zebranie tych wszystkich zdań. Daniel Boulogne natomiast, specjalista od murali, również zakochał się w tym projekcie. W 2000 roku, dzięki tej trójce narodziła się ściana "Kocham Cię". Na tej niebieskiej ścianie...